නාරි සිතක්

 ඇය සිනහවෙන්ම මා දෙසට අත දිගු කර බලා සිටියි.

“ඔයාටයි මේ ගෙනාවේ.ගන්න ඉතින්...”

මාගේ අවිශ්වාසී බැල්ම ඇගේ දකුණු  අත්ල වෙත යොමු වෙයි.නේකවර්ණ වූ වීදුරු වළලු පිරි රෝස පැහැති අත්ල මත කුඩා මොට්ටු කීපයකි.

ඇය සෙමෙන් මා අසලටම ලං වනු පෙනෙයි.

මදකින් සිනිඳු අතැඟිලි අතර රැඳී මොට්ටුවක් මා නළලතේ ඉඩ සොයා ගනී.

දැකුළු මල් ආදරේ

 විලෝ ගස් වල ඉති හරි හරියට දඟ කරන්න පටන් අරන්.විල් එයිට්ලෙග්ස් එයාගේ පුංචි පෙම්වතියගේ කෙහෙරැල් වලට දැනෙන නොදැනෙන ගානට හුස්ම පිඹිමින් හිටියා.පුංචි වා කවුළුව දිගේ එයාලා හිටපු තැනට ආපු හුළං රොදවල් හින්දා පුංචි මයිටිගේ ඇසිපිය වේගයෙන් සැලුණා.

“ඔයා දන්නවනේ විල්...

මම ගොඩාක් ආසා කරන එකම එක බලාපොරොත්තුවයි තියෙන්නේ කියලා.ඒ මිලර් නෝනා කවදාහරි අපිව ආදරයෙන් එයාගේ පවුලට පිළිගනීවි කියන එක විතරයි කියල ඔයා හොඳටම දන්නවනේ විල් ...”

පුංචි මයිටි එයාගේ ඉඳිකටු තුඩු වගේ ඇඟිලි තුඩු වලින් කඳුළු පිහදාගන්න ගමන් කෙඳිරුවා.

“මං දන්නවා මගේ සුරංගනාවී..

මං පොරොන්දු වෙනවා ! මං පොරොන්දු වෙනවා මගේ පුංචි මයිටි කුමාරිව  කවදාහරි මිලර් නෝනා ළඟට එක්කන් යනවමයි කියලා.”

විල් එයිට්ලෙග්ස් මහත්මයා බොහොම බැරෑරුම් විදිහට පොරොන්දු උනා.

“හ්ම්ම්ම්...නොයෙල් ඉන්නකම් ඒක හීනයක් විතරයි විල්.මිලර් නෝනා ආදරේ නොයෙල්ට විතරයි.”

පුංචි මයිටි කෙල්ල විල්ගේ කම්මුලේ යාන්තමට හාදුවක් තවරලා තරප්පු පේළියේ අත්වැලට පැන්නා.

“පරිස්සමෙන් මගේ විල් කුමාරයෝ..මං ගිහින් එන්නම්”

“ඔයත් පරිස්සමෙන් මගේ පුංචි සුරංගනාවී!”

විල් මහත්මයාගේ කටහඬ මයිටි කෙල්ලටවත් නෑසුන තරම්.

                         

                    ...........................................................................

විකෘති

විකෘති..


 "  ඇයි? "

 "  ඇයි  අහන්නේ?"

 "  මග අරින්න හදනවද ?"

 "  නෑ.දන්නේ නෑ.අනේ මන්දා.මට තේරෙන්නේ නෑ."

මං විදුලි සෝපානයකින් විසිහතරවෙනි තට්ටුවේ ඉඳන් පහලට පහලට ගමන් කරමින් හිටියා.මට මාවම පාලනය කරගන්න බැරි මොහොතක් එන බව මම කලින්ම දැනගෙනයි හිටියේ.

ඒ තරමටම මට අමුතු දේවල් හිතුනා.හැමෝම කියන්නා වගේ එයාට තිබුන දිලිසෙන ඇස් මට පෙනුනේ නෑ.හැමෝම කියන එයාගේ හිනාව මට පෙනුනේ මට විරිත්තනවා වගේ.
 “මං කැමති උනේ නෑ.මුල ඉඳන්ම මම කැමති උනේ නෑ.ඇයි පිළිගන්නේ  නැත්තේ.”
  මං මගේ හිතට ආයෙත් කෑ ගහමින් හිටියා.

ඒත් මං කැමති උනා..අකමැත්ත යට කරන් කැමති උනා.

සාස්තරකාරි

          "මයෙ අප්ප කරන කියන හැමදේම හරියන්ට ඕන." 
හොරකමේ යන්න කලින් අම්මට දසමාසෙ කියල වැන්දම අම්ම හරි ආදරෙන් ඔලුව අතගෑවා.
.
.
ඔව්.හොරකම හරි ගියා.
අම්මගෙ ආශිර්වාදෙ හින්දම.
අම්මට මොකක්ද බලයක් තියනවලු.
.
.
දැන් හැමෝම එනවා,
හොරාගෙ අම්මගෙන් පේන අහගන්න.

මේ ඒයි.....

ක්ලිනික් එකේදි මට හම්බුනා හොද යාළුවො ටිකක් ඒයි..

පහල ගෙදර රෝසි එක්ක එහා ගමේ විමලයි,
කඩේ ගෙදර ඩයනයි තව කුරුදුවත්තේ ටීනයි.
අපි ඔක්කොම pregnant වෙලානේ.

ඈ...... මොකක්ද? ඔයාටනම් විහිලු ඒයි..

මගේ ෆැන්ටසිය

හැමදාම අලුතින් පටන්ගන්න ඕන කියල හිතද්දී මොකක් හරි හේතුවක් හින්ද මාව ආපස්සට ඇදෙනවා.ජීවත්වෙන්න ඕන වර්තමානේ මිසක් අතීතේ නෙමෙයි.මං දන්නවා.ඒත් ඇයි මේ? 
මේ හැමදේම වෙන්නේ එක්කෝ මගේ හොඳකට.නැත්නම් වෙන කාගේ හරි හොඳකට.මට හිතන්න පුළුවන් එච්චරයි.
වෙලාවකට මට මහා විකාර දේවල් හිතෙනවා.

දෙන්න සිනහව රුපියලක දවටා..

දෙන්න සිනහව රුපියලක දවටා..
පොවනු ආදරය ටොෆියක රදවා,
දිලිසෙන පාට කොල මත,
ජීවිතේ සොයයි කිරි දරුවෝ.
වැදුනු දත් පහර කේඩෑරි වී ගිය බීම බටයක,
මකනු වස් අතට දෙමු සීතල හිමකිරමක්.
කාණු මත,අගල් වල,සෙවලැති දිය සීරා මැද
පිපුණු පාට මල්..සොයති බිලින්දෝ...
ගැන සිතා කෝපි ත්
බොයි නමුදු සීතල වතුර පමණක්. 
දකියි තම පිලිබිඹු
බිදුනු කැඩපතින් දරුවෝ.
සෙනෙහසේ පහස දෙමු
හිනාවට ආදරේ අපි. 
.
.
.

දෙන්න සිනහව රුපියලක දවටා.
කවදහරි.

                                           - අනුත්තරා